De zon schijnt en de vogels fluiten als we wakker worden. Prima dag voor 140km trappen naar Dubrovnik. Bas is er in 2022 nog geweest op de laatste familie als 1 geheel vakantie. Vanuit daar toen de boot gepakt naar Bari. Maar dat gaan we vandaag niet doen want dan komen we nooit in Athene aan. En dat is toch het doel.
We rijden mooie wegen en gaan een oude brug over waar ineens planken blijken te missen. Elwin moet hard remmen
We hobbelen wat en dan komt de echt en enige serieuze klim van vandaag, 10km stoepen. Johan is als eerste boven, gevolgd door Bas en dan Elwin. We steken de grens met Bosnie over. De eerste keer van alle fietsreizen dat onze paspoorten gecheckt worden. De Bosniërs rijden in ieder geval minder asociaal dan die doorstoempkroaten. We pakken vanuit daar 70km lang fietspad Cirko . Een 18e eeuws oud geasfalteerde oude spoorlijn, De weg is niet al te best maar het schiet aardig op. We lunchen twee keer. Een weer 4km voor een dorp (waarvan we niet wisten dat het eraan kwam) en dan nog een keer tomatensoep 4 km later. Na de lunch gaat het gas open. Naja we moeten eerst nog een paar kilometer niet geasfalteerd doen. Bas waart zich een MvdP en rijdt 20km solo omdat hij denkt dat op 117km de grens overgang zit. Die zit er ook een beetje (paar kapotgeschoten huizen) maar het einde van de spoorweg en ook de grens zit op 128km. Bas rijdt 300 meter voor de grens lek en loopt de grens met Kroatie over. We dalen af naar Dubrovnik om daar maar eens een pint te gaan drinken.
