Author: bas@eggelaar.nl

Gisteren naar oud Korinthos geweest. Er liggen wat stenen en ouwe meuk van vroeger. Volgens Johan veel achterstallig onderhoud. Er staat een rij voor het betalen. We hebben geen zin om te wachten in de snikhete zon en lopen naar binnen. We hebben immers al via de EU betaald. Na een korte tour van ouwe meuk gaan we een pint drinken. We knappen er zichtbaar van op

Vandaag is het de laatste fietsdag. De tijd is voorbij gevlogen. Maar we moeten vandaag nog 120km met een hm of 1300 dus geen flauwe dag. Bas is een beetje zenuwachtig. Bij het afgaan van het eierwekkertje begint hij gelijk een duracel konijntje te klappen. We rijden om 8:19 uur weg. Na 14km begint de klim. Bas zijn Garmin doet t dan net weer. Elwin en Johan geven serieus gas en Bas moet als eerste lossen. De klim bestaat uit twee delen.

De tweede klim is 7 km en mooi. Tijdens de afdaling is mooi en Bas haalt de hoogste gemiddelde. Op het einde staat Elwin met lek. Bas helpt hem met verwisselen. Gisteren js ie omgevallen en zijn handjes doen pijn.

We pakken een lunch net voor de eerste pont. Dan nog twaalf km en hoppq de volgende pont staat al klaar. We halen nog even een ijsje en we vertrekken. Helaas wel de verkeerde pont dus we doen nog een extra 4-5km. Dan nog 12km urban cycling. En dan jawel zien we koen. We knallen nog ff omhoog bij de Akropolis. Foto en het zit erop. Tijd voor een pint.

Klassement

Meeste kilometers fiets: ly (door ingeven verkeerde bandenmaat)

Meest kilometers camper: Koen

Meeste lekke banden: Bas (4)

Meeste darwin awards: Bas en Elwin gedeelde eerste plaats

Meeste bijnamen: Elwin

Meeste bier gedronken: Elwin

Meeste sprong in conditie: Elwin

Gisteren vond Bas het een zware dag. De tijd begint te tellen. Maar een middagdutje en Ludevico Enaudi hebben hem er weer bovenop geholpen. Hij wordt wakker met een body battery van 99.

Vandaag is de een na laatste dag. Ook wel de afsnijddag genoemd. Benjaminse wilde dat we nog de bergen ingingen maar er is daar geen eens een hotel. Dus Elly heeft een kust route gemaakt van 100km. Er is wind mee voorspeld dus we hopen voor de lunch aan het bier te zitten. Dan morgen nog even Athene uitspelen en dan zit het erop. Snel genieten en door.

We rijden op tijd weg en het gas gaat open. Inderdaad wind mee vandaag en weinig hoogtemeters. Na een tijdje komen we op een stukje Benjaminse offroad. In de middel of nowhere zijn die griekjoekels een kanon van een riool aan het maken. Daar kunnen we niet door dus even om.

We rijden langs de kust. Het water is azuurblauw. Om 13 uur zijn we al opnde camping en nou moeten we oude meul bekijken van Johan. Maar eerst. Tijd voor een pint

Bas is moe. Kijk maar fotos

We worden om 630 wakker. Alhoewel Bas en Elwin en Koen heeft geen keuze die wordt wakker als Bas opstaat. Vandaag 143 km -18 plus 4. Lang verhaal maar gisteren langer gefietst dus we snijden een beetje af en er kok een beetje bij om weer terug op de route te komen. Bas komt er achter dat de Preveza tunnel geen brug is en dat je er met de fiets niet doorheen mag. We rijden het eerste stukje met de camper mee. Dan beginnen we met trappen. We besparen vandaag toch weer 30km. De eerst klim is mooi en het peloton is als vanouds. Johan voorop, Bas in het midden en Elwin achterop. Het gaat lekker. Bas kijkt achterom en Elwin ligt nog 400 meter achter. Lekker uitbollen voor het middensegment denkt Bas. Hij rolt rustig door en ineens uit het niets komt Elwin langszij. In stealth mode is hij stiekem dichterbij gekomen. Chapeau, hij zet Bas in twee slagen oude pedalen volledig schaakmat. Het luid gekraak van een brekend ego en gniffelende geluiden vullen de valei.
De rest van de dag is Bas nergens meer. De laatste klim is mooi en zwaar. We rijden een dorpje binnen om te lunchen. We worden aangesproken door een meneer de vraagt wat we zoeken. Hij blijkt de eigenaar van een restaurant dat speciaal voor ons open gaat. Wat een mazzeltje weer. Na de lunch rammen we de laatste 30 kilometers er doorheen. Elwin en Johan slapen luxe vandaag want er is geen camping. Ze hebben een mooie hotelkamer en de mannen chillen bij het zwembad.

We worden om 7 uur wakker. De tijd is met een uur verzet hier in Griekenland. We zijn dus om 2100 uur gaan slapen gisteren. Maar daardoor wel prima fit. Elwin had zelfs een redelijke slaapscore en begint de dag met een body battery boven de 50. Dat is een unicum. Vandaag een dagje van 100 en 1500hm. Lekker uitbollen. We rijden weg en het is al goed warm. Op de eerste klimrek joey als vanouds door. Bas gaat wederom voor het middensegment. Maar dan gebeurd er iets onwaarschijnlijks. Elwin laat zich eerst zakken en trekt dan zijn body battery open. Totaal onverwacht stuift hij Bas voorbij en zelfs even Johan. We hebben dus even een nieuwe kopman. Bas breekt mentaal af en we zien hem de hele dag een beetje later aankomen. Ouderwets rem intrekken en fotootjes maken. Nadat que van de hoofdweg af gaan hebben we een prima klim zoals we van Benjamins gewend zijn. Oude wegen vol met geitenpoep, geen auto in jaren geweest. Het enige dat we zien zin slangen hagedissen die angstig weg schieten als we de bocht omkomen. Aan het einde van die klim maakt Bas een foutje en pakt een afslag te vroeg. Omdat de route weer bij elkaar komt draait hij niet om. Boven op de berg zit een lunchtentje maar daar zullen ze niet zitten. Beneden aan de boulevard ziet Bas veel mooie lunchtentjes waar ook locals zitten. Precies zoals Elwin wenst. Maar geen LY en Joey. Zijn ze door gereden. Bas pakt nog een klimmetje en wordt dan gebeld. De heren zitten nog boven op de berg. Precies op dat tentje waar Bas dacht dat ze niet zouden zitten. We lunchen uiteindelijk samen later in een restaurant dat niks op de kaart heeft en ons oude meuk aansmeert. En passent begint de eigenaar 5 meter voor onze neus nog even een BBQ opnieuw in de verf te spuiten. Met de geur van verf eten we ons eten en vervolge we onze weg. De beoogde camping is gesloten maar Koen heeft er een gevonden 10 kilometer verder. Dat deert ons niet we rijden er naar toe en hebben er morgen minder. Dan gebeurt er iets geks. We rijden op een 80km weg en ineens stelt notabene Bas voor om het kleine weggetje paardelul (parallel) naast de hoofdweg toe pakken. Het gaat niet goed met de jongen.

We zijn op tijd op de nieuwe camping en ja we drinken een pint. Koen moet om 1630 zijn laatste call doen dus hij drinkt water

Slecht geslapen en om 530 uur wakker. We ontbijten om 7 uur nadat we allemaal gekakt hebben boven het gat in de grond. Vandaag 2000hm en 150km incl pontje. We starten meteen met een serieuze klim naar 350 meter. Het is al direct warm. Elwin is zijn ritme nog aan t vinden. Na 30km halverwege een afdaling drinken we cola, legen de darmen en vullen we de bidons aan. Dan de tweede serieuze klim. Het uitzicht is fantastisch. De afdaling ronduit leip. Bas is blij dat hij gisteren zijn blokken heeft vervangen. Nog een paar klimmetjes en dan lunchen we op 71. Tosti en cola. We pakken op 88 een pontje en komen op 110km de Griekse grens over. Dit. Dit is de leven! Zo vinden we. Het laatste land dat we aandoen. Dan is het vrij vlak tot 3km voor de camping. We rammen de berg over en komen op de camping aan. Koen is spoorloos. Hij heeft een canyon bekeken. We zuchten en drinken een pint op t terras. Het is geen werkdag en dan is Koen niet altijd scherp😂 maar tis m vergeven.

Gisteren zijn de mannen (ex Bas) nog even Berat in gegaan. Elwin en Koen hebben de berg bedwongen om het kasteel te bekijken en waren 8 minuten te laat voor het eten. Johan en Bas waren al begonnen. Foei. Vandaag 150km met 1400 hm. 850 daarvan zit in een berg op het einde. Bas vraagt zich af of we die niet kunnen overslaan. We rijden om 8 uur weg en het is al heet. De eerste kilometers zijn lekker kruip door sluip door en een beetje hoogteverschil. Daarna krijgen we redelijk vlak en wind mee. De eerste 50gaan redelijk snel. We overlijden nog een paar keer. In Albanië draait het om welke auto je rijdt en verder moet je gewoon deuren opgooien, de weg opdraaien, oversteken en dat alles zonder te kijken. Ook als ze een goede vriend tegenkomen dan stoppen ze en sturen de auto willekeurig een kant op. Als laatste vinden ze het mooi om de ideale lijn te pakken bij heuvel op, heuvel af, rotondes eigenlijk overal. Het is 1 groot urban cycling land, maar dan voor automobilisten.

We lunchen in Vlorë. Penne met pittig voor Joey en LY en Bas met ham (altijd fijn in een moslimland. Daarna begint de klim. Koen komt ons nog voorbij en maakt een mooie film van ons. Dan begint de klim. Afhankelijk van wiens klimprofiel je gelooft is het 13 of 16km klimmen. In ieder geval 1000hm in 1x . De klim is een van de pittigste die we ooit hebben gedaan. De laatste 6km is gemiddeld 10%. Hele stukken zijn 12,13,14%. Het is harken tot we boven zijn. Dan meteen afdalen want het is zo warm dat we toe zijn aan verkoelende wind. We dalen 13km af en doen nog een klimetje om Koen te vinden op de mini camping Fantastisch klein, knappe buurvrouw, gat in de grond voor de wc en koude douche. We zijn klaar voor de pint

Gisteren Tirane uitgespeeld met te koude witte wijn en te warme rode. We hebben ternauwernood de taxi rit terug overleefd. Omze chauffeur deelt t stoeltje met verstappen. Europapa kent hij nu ook Vandaag weer mooie dag. Alleen maar zon voorspeld. Bas en Ly zijn al om 530 wakker. Vandaag 135km en een serieuze klim van 12km. We rijden rond 8 uur het grindpad terug naar de grote weg. De eerste 30 gaan ok. Door Tirane is serieuze uitdaging. Onze urban cycling skills worden op de proef gesteld. Bas zegt dat je moet denken aan de aap en de rots. Voorrang agressief claimen werkthet beste in deze masculine samenleving. We drinken koffie net voor de klim. Het kost geen reet en ze zijn blij met onze euros. De klim is fantastisch. Johan als eerste boven, Bas is inmiddels koning van bet midden peleton en Elwin volgt als laatste. We hobbelen over de kam voordat we afdalen . Langs de kant minder wasstraten maar wel heel veel herdenkgrafstenen incl foto naam en dood datum. Na gisteren taxirit snappen we ook hoe dat komt. Beneden in het dorp nog een cola en dan trappen we naar de 100 alwaar we kip met friet eten. Het is inmiddels 30 graden. We rijden nog door een dorp waar er (vroeger) olie werd opgepompt. Het stijkt enorm ernaar. Om 15 uur komen we op de camping aan.

Dag 22/30 alweer. En het beloofd een fijne dag te worden. We gaan naar de hoofdstuk van Albanie Tirana. De zon schijnt en om 7 uur gaan we ontbijten. Om 830 rijden we weg. Het is ons goed gezind. Het weer is top weinig hm en de wijd in de rug. We passeren veek zwerfhonden, geiten, koeien en ezels. Allemaal lekker midden op de weg. Het land heeft een wasgelegenheid/auto dichtheid van 1:1. Letterlijk elke 100 meter zjt een Lavash waar je je auto kunt wassen. We worden en passant nog bijna dood gereden door een manneke van hooguit 14 die een oude meededes volgas de weg opdraait. Hij slipt en schuift maar het gaat weer goed. Colaatje op 60 en dan de laatste klim voor de camping. We zijn er eerder dan Koen om 1230. Op naar Tirana en tijd voor een pint

We zijn vroeg wakker. Althans LY en Bas. 6 uur. Bas moet nog even werken en Elwin haalt de was binnen. Het begint meteen te regenen. Vandaag trappen we Albanie binnen. Maar eerst nog wat bergen.

Dan onweert t. Maar die term mag je niet meer gebruiken. Dat zou betekenen dan onweer geen weer is. En dat is niet woke. We noemen het voortaan gezellig roze weer. Dat is beter. Om 8:30 uur trappen we weg. Het is even droog en dan gaat het regenen. We hebben vandaag een klim of 4 die serieus zijn. De weg is prima maar met regen is het minder. We trappen 7 km naar 450 meter dalen een beetje en pakken de volgende. Johan vervangt nog even onderweg zijn rembokken achter. Bas rijdt lek met gelukkig Elwin achter hem. Er zit een spijker van 10 cm in zijn band. Die gaat er met veel moeite uit. Johan staat beneden wortel te schieten voor we aan de volgende klim beginnen. Heel even komt de zon door maar dan regent t weer. Bas rijdt weer lek en zit nu achteraan. Hij denkt dat hij zijn ventiel niet goed heeft dichtgedraaid en offert zijn laatste CO patroon op om de mannen bij te trekken. Helaas net voor de top van de laatste klim staat ie weer leeg. Geen patronen en geen hulptroepen achter hem. Maar gelukkig is de zon doorgekomen. Johan en Elwin komen terug en leven 2 patronen. Daarna dalen we af naar de grens. 100 meter voor de grens pakken we nog een cola. Dan moeten we eerst onze paspoorten aan een paar berg negers geven (woordspeling op Montenegeriaan, ja dat is grappig) en dan aan een crimineel met een douane pak aan. (grap over de gemiddelde Albanees, ja dat is grappig). We mogen door en trappen hem uit naar de camping. Een waar resort in the middle of nowhere. We lunchen en doen onderhoud aan de fiets maar niet voor we eerst een pint hebben gedronken. Daar zitten we dan maar mooi in 3 weken in Barbullush…