Author: bas@eggelaar.nl

Gisteren prima curry gegeten en op tijd naar bed. Johan sliep al om 2130 uur. Moest even bijtanken. Ze waren ook helemaal naar het volgende dorp gefietst voor brood en koffiecups. Het regent de hele nacht en de vooruitzichten zijn niet best. Dit terwijl we vandaag 30km moeten klimmen van 0 naar 1450 meter. In one go. Tijdens het ontbijt is t nagenoeg droog. Maar natuurlijk begint t te regenen als we wegrijden. We rijden eerste de 12 km die we eigenlijk gisteren hadden moeten doen. We draaien een bocht om en er heeft zich een auto tegen de muur van de zeeafscheiding geparkeert. Airbagjes eruit. Huilende tiener. Maar wij moeten door.

De berg Serpetine van 30km lonkt. We rammen in een paar uur naar boven. Net voor de top moeten we 3 euro aan een mannetje geven om het nationale park Lovcen binnen te mogen. Johan is als eerste boven en gaat meteen door. Het is koud boven op 1500 meter. We drinken koffie beneden in het eerste dorp. Onze handen en voeten voelen we niet meer. We pakken nog eennklim en dalen via een grindpad af. Daarna pasta bolognese in het dorp. De laatste 25 en we komen op parel camping nummer zoveel. Heerlijk lokaal. We gaan hier ook eten. Maar eerst. Tijd voor een pint

Gisteren Dubrovnik uitgespeeld. We hadden een prima restaurant. Bas stond er op dat we daar gingen eten. Tafelkleden en bedienend personeel met kleren aan. Dus goed. De goede ober bleef maar bebbelen en peobeerde ons nog op te lichten met de wijn en de fooi. Maar het eten was goed. De stad is oud. Ouwe meuk als je het ons vraagt.

Wakker op 645uur. Elwin is al helemaal aangekleed. Er komt regen aan en hij wil snel weg. Maar we gaan eerst rustig ontbijten. Vandaag gaan we naar Montenegro. Niet een heel woke naam voor een land. Monte staat voor Berg en Negro hoeven we niet uit te leggen denk ik. Dus het hele land is naar een Negerreus vernoemd.

Vandaag een kleine 90km. Dat lijkt makkelijk maar we weten inmiddels dat je dat nooit weet of moet jinxen

Elwin maakt zich druk over de komende camping omdat t een parkeerplaatscamping is. Als we willen wegrijden heeft Joey een lekke achterband. Om 8:40 rijden we weg. Dag 19 is begonnen. We rijden Dubrovnik uit via een kleine klim. Het uitzicht op de stad is fantastisch. We komen een fietsstelletje tegen waarvan de vriend graag met ons heuvelos knalt terwijl hij zijn worstelende vriendin gewoon achterlaat. Elwin komt veel later boven dan Johan, Bas en de vriend. We hebben het meisje daarna ook niet meer gezien…

Koen appt dat hij een betere camping heeft gevonden. Dat scheelt vandaag weer ene kilometer of 12 die we er dan wel morgen bij krijgen. Kunnen we nog een aanloopje nemen voor de kutberg die we morgen moeten bedwingen.

We pakken nog 1 klim om daarna af te dalen naar de grens. De grenswacht is niet blij als Bas fotos maakt maar we mogen toch over. We dalen af naar de boulevard waar we Englisch breakfast/Eieren eten. Dan nog een beetje laveren over de boulevard en een GRATIS pontje en huppakee we zijn op de camping. Tijd voor een pint

De zon schijnt en de vogels fluiten als we wakker worden. Prima dag voor 140km trappen naar Dubrovnik. Bas is er in 2022 nog geweest op de laatste familie als 1 geheel vakantie. Vanuit daar toen de boot gepakt naar Bari. Maar dat gaan we vandaag niet doen want dan komen we nooit in Athene aan. En dat is toch het doel.

We rijden mooie wegen en gaan een oude brug over waar ineens planken blijken te missen. Elwin moet hard remmen

We hobbelen wat en dan komt de echt en enige serieuze klim van vandaag, 10km stoepen. Johan is als eerste boven, gevolgd door Bas en dan Elwin. We steken de grens met Bosnie over. De eerste keer van alle fietsreizen dat onze paspoorten gecheckt worden. De Bosniërs rijden in ieder geval minder asociaal dan die doorstoempkroaten. We pakken vanuit daar 70km lang fietspad Cirko . Een 18e eeuws oud geasfalteerde oude spoorlijn, De weg is niet al te best maar het schiet aardig op. We lunchen twee keer. Een weer 4km voor een dorp (waarvan we niet wisten dat het eraan kwam) en dan nog een keer tomatensoep 4 km later. Na de lunch gaat het gas open. Naja we moeten eerst nog een paar kilometer niet geasfalteerd doen. Bas waart zich een MvdP en rijdt 20km solo omdat hij denkt dat op 117km de grens overgang zit. Die zit er ook een beetje (paar kapotgeschoten huizen) maar het einde van de spoorweg en ook de grens zit op 128km. Bas rijdt 300 meter voor de grens lek en loopt de grens met Kroatie over. We dalen af naar Dubrovnik om daar maar eens een pint te gaan drinken.

Savonds gaan we naar Split. Oude meuk stad, Game of Trones, veel ohs ahs én Amerikanen. De Its Likes en de You knows vliegen door de straten. We eten een prima lamb Korma en pakken de taxi terug naar de camping. We staan buitengewoon vroeg op om om 830 de boot te hebben. We hebben vandaag 2 pontjes. De eerste duurt twee uur en willen we niet missen. LY heeft de route aangepast. Gisteren weigerden hij en Joey het laatste stuk over de snelweg te fietsen. We gietsen om 730 weg en hebben 10 km voor de boeg met een bescheide klim. We passeren veel wegwerkzaamheden maar zijn op tokd op de boot. Bas loopt nog even terug naar de fiets om geld te halen en kan de jongens niet vinden. Hij staat toch echt im de enige bar van het schip. Blijkt dat de jongens ineens op het achterdek staan. De vaart kan beginnen.

We moeten 62km overbruggen op het eiland. Als we dat in 2,5 uur doen dan halem we de boot van 13 uur. Anders gaat ie pas om 15. Bas rekent uit -als eeuwige optimist- dat we dan boven de 20km per uur moeten doen. Maar met 700hm is dat niet te doen. We meren 15 minuten voor geplande tijd aan. Alsof er peper in de reet zit of er een boot gehaald moet worden gaat t peleton aan. Er wordt alleen maar gas gegeven. Zelfs de mega lange klim die volgens Garmin geen klim is wordt moeiteloos door Joey en LY bedwongen. Bas blijft (louter uit tactische overwegingen) in het wiel hangen. Om 1230 (30 minuten voor vertrek) komen de mannen aan bij de laatste boot. Er is dus nog tijd voor Pasta Bolognese. De heren laten het zich smaken alvorens aan boord te gaan.

De laatste 21 gaan weer rap. We klappen erop en om 1420 zitten we aan de eerste pint. Koen is er net hij heeft t ook fijn gehad hoor Pien. Hij heeft zelfs even op een prive strandje gelegen. Waarschijnlijk naakt.

Na een prima pasta bolognese avond en rode wijn gaan we op tijd naar bed. Bas en Koen worden om 730 uur gewekt door Elwin die de camper op en neer schud. Verslapen.

We rijden iets later dan gepland weg. Maar 95km en 1000hm. Het zou een makkie moeten worden. Het is al warm als we wegfietsen. Binnen no time hebben we een onmogelijk gravel pad. Gelukkig maar 2km. Dan beginnen de klimmen. Een paar zijn serieus lang van 5km maar al snel zitten we op de helft. De laatste klim os lang maar wordt beloond met een prachtig uitzicht op Split. We dalen af en Joey en Bas rijden op dezelfde plek lek. Het plakken gaat snel en we drinken cola met panacotta aan de boulevard. Het laatste stuk wil de garmin dat we over de snelweg gaan. Dat gaan we niet doen. LY heeft al snel een alternatief gevonden en we komen om 13:40 op de camping aan. Wassen, douchen en naar Split

We hebben een prima avond en het voelt als een rustdagje. Ondanks dat we pas om 1600 uur op de camping waren. Het is de meest ongeorganiseerde griebus camping tot nu toe. Alles staat schots en scheef en mensen bouwen hele overdekte verandas voor hun 35 jasr oude caravan. Bas maakt Risotto met scampis en Elwin bakt calamaris. Koen en Johan hebben dat nog nooit gehad en zijn niet heel enthousiast. We pakken de volle 8 uur slaap bijna en ontwaken met zon en windkracht 2. Het wordt vandaag 25 graden en noordenwind!

Om 830 rijden we weg met veel goede zin. De semi rustdag heeft ons goed gedaan. We krijgen zowaar een fietspad voor een paar kilometer. Dat is meer uitzondering dan regel in de Balkan. Dan trappen we wind tegen (3) voor ettelijke kilometers en dan draait het geluk onze kant op. Eerst een industrieterreintje waar Bas van moet glimlachen. Helaas moeten we na een paar km omdraaien omdat de weg is afgesloten. We rijden terug en dan krijgen we de wind bezij-es en de weg word auto arm. Op een gegeven moment rijden we Nederlandse snelheden van 36km op de teller voor kilometers lang. We zitten binnen no time op 101km in natuurpark Krka en nemen lunch uit de supermarkt in het alcoholisten dorp. Daarna nog een serieuze klim van 3km waarbij Bas te snel van start gaat en zich opblaast. Onderweg zien we twee schilpaden en een paar dode slangen en egels op de weg. Op 125 pakken we nog een cola en we racen naar de camping met de wind in de rug. Bas kopt en passent nog bijna een auto maar het deert ons niet. Om 1530 zijn we al op de camping na 146km trappen en 1150 hm. Wat een fijn dagje. Over de helft alweer. Morgen Split maar eerst… een pint

We drinken een pint in de beach bar alvorens te gaan slapen. Het waait tyfushard windkracht 5 en we slapen wat onrustig. Elwins body batterii komt voor het eerst boven die van Bas. We komen er achter dat we het pontje van 845 net niet halen en pas om 1030 de volgende komt. Wordt een lange dag.

We drinken samen met Koen nog een koffie in Rab en fietsen dan naar pontje 1. We draaien de afdaling in en het is windkracht 4-5. We moeten bijtrappen bij de afdaling en oppassen dat we niet omwaaien. Het wordt een lamge dag

De oversteek is een kwartiertje maar het waait de moeder. We trappen de 20 kilometer maar het waait zo hard dat het echt gevaarlijk wordt. We waaien constant bijna van onze fiets af. Op de afslag naar de ferry staat Koen. De boot vaart niet vanwege de harde wind. Het blijkt windkracht 7 te zijn. We stappen maar in bij Koen. Zelfs Bas vindt het onverantwoord om door te varen.

Gisteren uit eten in een of ander toeristenrestaurant. Het eten werd vrij consistent bereid : vies. Vandaag hebben we semi rustdag. We gaan eilandhoppen. Een ferry of drie waarbij de laatste twee keer per dag vaart. We kunnen dus pas ok 1800 uur van dat eiland af. Maar das ok. Bas moet zijn remblokken vervangen en is daar wel even zoet mee. Het werkt niet mee.

De zon schijnt de moeder om 9 uur. Allemaal kort gekleed stappen we op. We trappen 16 de berg op die we gisteren zijn afgedaald in de stromende regen. Dan pakken we de boot naar het eiland Cres. We moeten meteen 450 meter klimmen en dan gaat lekker. Johan rn Bas rijden samen. Het asfalt is net nieuw. Even later zijn ze het letterlijk aan het storten en walsen. Als we eroverheen rijden is het net of de banden er aan vast plakken. De tweede klim denk bas dat Joey wil racen op het einde. Hij wint de zelfbenoemde sprintrace terwijl Johan alleen wat kopeerk wilde doen.

Bootje twee is 25 minuutjes. We moeten wachten totnwe de volgende boot pakken om 1830 uur. We besluiten om naar Krk te gaan. Mooi plaatsje aan het water. Pizza en Risotto staat op het menu. Terug klimmen en dalen we naar de laatste boot. We zitten binnen en het duurt 1:20 uur. Dan nog 16km met 200hm. We race. Lns de moeder om voor het donked thuis te zijn en dat lukt. We pakken toch op het laatst een keienweg vam 2 km. Maar het deert ons niet. Ons rustdagje was toch 94km en 1650 hm. Om 2020 komen we op plaats 431 van de camping. Tijd voor een douche. En dan een pint

Gisteravond biefstuk met aardappelpurree en brocolli. Daarna zijn de mannen excl Bas fikkie gaan stoken. Om 730 uur is het ontbijt. Koen is nog even de afwas doen. Vandaag wordt om meerdere redenen de zwaarste dag. 1900hm zegt de Garmin meneer en regen zegt de Elwin meneer.

We rijden om 8.13 uur weg. Een PR voor Elwin. Als hij denkt dat het gaat regenen is wel snel. Vanaf nu zeggen we elke dag dat er regen aan komt. We trappen meteen omhoog en dalen af tot 30km. Dan begint een enorme klim van 10km. We hobbelen door en passeren de Kroatische grens. Bas zet zijn fietsje tegen het bord van de grens voor de foto. Zijn Tarmacje valt om en en passent is zijn derailleur krom. Maar bij een Sworks maakt dat niet uit. Dan heb je niet eens een derailleur nodig.

Het begint te regenen en we klimmen de tweede klim. Deze is een fijn lopertje vindt Bas. Johan vindt de stukken van 15+% niet echt lopertjes. De afdaling is kut met de grote K van Kut. De weg is spekglad. We moeten zelfs een stuk lopen want je achterwiel glijdt gewoon weg.

We lunchen in Pazin. Een mega burger. Dat geeft lucht om weer verder te fietsen. Op 124 kilometer. Het begint keihard te regenen als we nog 10 kilometer moeten. We komen verkleumd op de camping aan en springen onder een warme douche. Het is tijd voor een pint

Dag 11 alweer. Gisteren zijn we om het meer van Bled heengewandeld. Het is so blauw dat je de vissen kunt zien zwemmen. We hebben Aperol Spritz en biertjes gedronken en daarna gegeten aan het meer. Vis vis vis en Johan Kip. Toen weer terug. Koen en LY zijn formule 1 gaan kijken en Bas en Joey gaan slapen. Om 7 uur maakt Bas iedereen wakker. Na een prima ontbijt rijden we om 830 weg voor de laatste teringlange dag. 155 kilometers met 1600 hm liggen voor ons. We hebben een aantal serieuze klimmen voor de boeg. Eentje is meer dan 5km met 300 meters klimmen. En ja lezertjes dat is kapotmakerij. Maar dat maakt ons niet uit. Deze reis bestaat uit 1 zaken: Het ritme van de dag. Op dit moment is dat rampapapam, papapam, papapapapam en de aap boven op de rots.

Na 30km pakken we ons eerste banaantje. We wachten even op LY en knallen door. Het gaat lekker. Beetje tegenwind maar het gaat goed. Bij 50km koffie en gebak. Helaas hebben we geen oude spoorlijntjes meer maar alleen grote wegen. En in de Balkan interesseert ze het geen reet 2 meter afstand houden van fietsers. Ze racen ons voorbij.

We pakken de eerste serieuze klimmetjes en pakken lunch (pizza en hot dog) en trappen weer door. Johan helpt ons klim nummer zoveel over en dan komt de monsterklim. Johan is als eerste boven. Elwin haalt Bas in en op de top moet Basje even bijkomen. Hij is ganz kaputti. Voor hem zijn de laatste 30km dodelijk. Maar uiteindelijk halen we het weer en rijden we om 1530 de camping op. Moe maar voldaan drinken we een pint. Nadat Koen klaar is met werken komt hij bij ons zitten. Vanavond Biefstuk, gebakken aardappels en brocolli