Category: Santiago

  • Santiago 11/21: Cahors – Castéra Verduzan

    Hop hop 7 uur wakker. Naar de wc en dan een bakje koffie. Vandaag wind in de rug een paar bergen en 142 kilometer. We hopen dat de weg zo mooi is als gisteren en hebben er Zin in. Een punt van zorg is dat het 34 graden wordt vandaag.

    We starten meteen met een klim en dalen daarna af. We volgen daarna een kanaal. Het is redelijk vlak. Het gas gaat open en we knallen met 36-37 gemiddeld een km of 20 door. Net voor de lunch hebben we nog een steile kort klim van >10%. We lunchen in Lectoure een stuk varken en drie cola.

    Na de lunch beginnen de klimmen. We doen er een stuk of vijf en de temperatuur loopt op naar 35 graden. We zweten ons de covid.

    Om 1530 komen we al op de camping aan. Tijd voor een pint

    We zijn nu officieel over de helft qua dagen. Kilometers en afstand

    Gerty nog van harte proficiat met je 25e verjaardag!🎉🎉

  • Santiago 10/21: Donzenac – Cahors

    In het Middeleeuwse plaatsje Donzenac gaan we goed uiteten. De serveerster is erg goed gemutst. We drinken een flesje Chateau neuf du Pape. Daarna moet er nog een Pastis gedronken worden van Kees. We lopen zeer goedgemutst terug naar de camping. We zingen het thema nummer van Donzenac

    Donzenac Donzenac mijn ballen vol met kak. Want ik ben verkeerd om ggaan veeeeheegen

    De volgende morgen voelt het opstaan wat onwennig.

    Het is een mooie klimdag 2400 hm. Het weer is prima en de klimmen stijler en langer dan de vorige dagen. Maar we worden beloond met lamge afdalingen. We moeten even wachten op Elwin wiens ketting er weer af is geklapt. We lunchen exact op de helft van de route. Als je niet een halve koe wilt voor lunch word je hier verbannen naar een hoekje van het terras. De serveerster heeft ze los in de kast hangen en dat maakt weer veel goed.

    Na de lunch gaan we 25 km klimmen verdeeld over 6 klimmen. Op het hoogste punt staat een kraantje waar we onze kop koelen en de bidons vullen. We dalen 30 km af. De laatste 15 vals plat naar beneden. Tegen heug en meug proberen we 36 te fietsen. 15km voor de meet drinken we cola. We klimmen nog een paar 100 meter en komen 1545 uur op de camping aan. Tijd voor een pint

  • Santiago 9/21: St Leonard de Noblat – Donzenac

    We worden stipt om 7 uur wakkker. De spruitjesschotel van gisteren is goed te ruiken in de camper. Vandaag een etappe van 96 kilometer en 1600 hm. De laatste rustige dag voordat we langzaam richting Pyrineeen gaan. Op dag 13 steken we naar Spanje.

    Het is bewolkt en mistig met dreigende buiten. Maar we houden het redelijk droog. Wat opspattend water hier en daar. Elwin zijn ketting pleurt er continue af als hij naar het kleine blad moet. Johan heeft al. Vijf keer aangeboden om te helpen maar Elwin wil dat niet. Hij weet nu echt hoe hij voorzichtig moet schakelen. Hij heeft het nog niet gezegd of zijn ketting flikkert er weer af.

    Ok 1215 uur zitten we op de pauze plek. Het restaurant is niet open. Dus we kopen de bakker leeg. Daarna rijden we vrolijk verder. De laatste 25 gaan voor niks. Beetje hobbelen en afdalen. We wachten op het laatst nog even op Elwin en komen om 1314 op de camping aan. Alleen is Kees er nog niet. Oeps te hard gereden.

  • Santiago 8/21: La Souteraine – Saint Leonard de Noblat

    Vandaag een bonus rustdagje. Gisteren komt Johan tot de conclusie dat de geplande route een rare omweg maakt. We dachten langs een bijzienswaardigheid en dat we daarom 50 km om zouden rijden. Het blijkt een camping te zijn. Dat gaan we niet doen! Fijn ipv 122km wordt het dan tussen de 70-80. Mooi! Om de route toch spannend te maken nemen we een extra pint

    De dag verloopt voorspoedig. Uiteindelijk rijden we 72 kilometer met 1000 hm voordat we Noblat binnen tuffen. We eten een pizza en Bas trekt de sprint aan qua bier. De pizzabar gaat dicht maar van Kees mogen we pas om 1500 uur na de camping komen. We steken over naar een bar en drinken nog twee Affligem. Dan dalen we af naar de camping.

  • Santiago 7/21: Saint Amand Montrond – La Souteraine

    Gisteren naar een Irish pub geweest . Met iets teveel Grimbergen op keren we gelukkig huiswaarts. Om 7 uur worden we wakker een hard hoofd. Dat wordt doortrappen om het eruit te krijgen. De reis vandaag is een 130 km met 1600 hoogte meters.

    We rijden met goede moed weg. Er wordt zelfs gezongen het alloude “Je suis un Pomme de Terre” klinkt over het asfalt. We komen vlak in de buurt van de plek waar Bas vorig jaar is gevallen en in het ziekenhuis heeft gelegen. Een paar kilometer later haalt hij de andere mannen in via een binnenbocht waar je niet doorheen kan kijken. Hij zegt dat hem niks kan gebeuren en als hij een ongeluk krijgt kent hij toch een goed ziekenhuis.

    Na de lasagne lunch begint het klimmen. Het eten ligt zwaar op de maag en veroorzaakt veel gas. Bas heeft een nieuw probeer broekje aan. Geen succes. Zijn kont doet pijn en voelt alsof hij door een of andere dominatrix dagenlang gespankt is.

    Bas hangt nog even aan de platte kar van een traktor alvorens het echte klimmen begint en niet meer ophoudt tot het einde van de dag. Dit keer meer hoogtemeters dan Garmin voorspeld had. Om 16 uur komen we op de camping aan.

  • Santiago 6/21: Bazolles – Saint Amand Montrons

    De zon schijnt als we wakker worden. Vandaag zondag zonder beenstukken en ondershirt. Natuurlijk rijden we stipt 9 uur weg. 139 kilometer met een 1000 hm aldus de Garmin.

    We drinken koffie in Nevers op 62 kilometer. Vanaf dan gaat het hard. We rijden naar het westen en de wind draait naar het oosten. We komem twee Belgen tegen op de wielrenfiets met bepakking op de rug. Ze proberen aan te haken maar we geven gas. Het tempo gaat ricjting de 37 en we gassen naar de lunch. Na de lunch halen we dezelfde Belgen nogmaals in maar nu met 38 gemiddeld. De kilometers vliegen om de oren en om half vier zijn we al op de camping 30.1 gemiddeld. Tijd voor een pint.

  • Santiago 5/21: Ervy le Chatel – Bazolles

    Gisteren kwamen we ruim op tijd op de camping aan. We zijn nog even naar het dorp gelopen. Het dorp is in verval en er is geen kroeg meer open. Wel zien we eindelijk het paaltje route santiago met de beroemde jacobsschelp.

    We liggen op tijd in bed en zelfs Bas slaapt redelijk. Hij heeft herrie stoppers gekocht en het is nu wel ineens heel stil snachts.

    Vandaag een tochtje van 150km naar Bazolles. We komen langs Chablis waar Bas vijf weken geleden zijn wijn heeft gekocht. Maar we rijden er helaas niet doorheen.

    We rijden weer mooi om 9 uur weg. Het hobbelt en we zien een ongeinteresseerde koe en een ja knikkend paard. Dan staan we ineens in Lingy le chatel en komen we langs de camping waar Bas en Marli een paar weken terug stonden. We rijden door en nemen een d-tour om het centrum van Auxerrete zien. We drinken er koffie en eten een pain au chocolate

    We trappen verder langs het kanaal en met de wind in de rug hebben we een mooi tempo. Na 40km verlaten we het kanaal en Elwin pakt het roer. Hij trapt het peleton aan gort. Bas vraagt of het iets langzamer kan. En dat kan want de klim begint. Aan het einde van de klim ligt de basilliek van Vézelay. We lunchen in bar Le Compostella

    Na de lunch gaat het hard. We zitten binnen no time over de helft van de laatste 50 km. Dan pakken we nog een stukje naast het kanaal dat langzaam stijgt. Twee keer de razob aldus Elwin. Om 1630 bereiken we de camping in Bazolles dat aan een meer ligt

  • Santiago 4/21: Chalons en Champagne – Ervy le Chatel

    We gaan savonds uit eten en lopen naar het centrum. we eten allemaal een hamburger. Bas en Kees een burgertje met Foie Gras. Bas zat helemaal stuk gisteren. Volgens Elwin komt dat omdat hij alcohol vrij bier drinkt eerst en niet meteen een pint. Bas moet het dieet van Johan volgen. En zo geschiedde!

    Snachts regent het en de volgende ochtend is er geen stroom op deze 4* camping. Dus oploskoffie😥Vandaag naar Ervy le Chatel. 141 kilometer. Lunch in Troyes op exact 100 km

    We fietsen in de graanschuur van Frankrijk. We zien geen graan. Ook geen druiven terwijl het toch de Champagne streek is. Wel zien we veel wiet staan. Zie foto. Het gaat snel vandaag en precies na 100km riiden Troyes binnen. Vandaag moeten we voor het eerst laten zien dat we gevacinneerd zijn. Anders geen lunch.

    Na de lunch gaat t hard. Het landschap wordt mooier en we hebben vol gas de wind in de rug. We komen om 15 uur aan op de camping. 142 km 31,5 gemiddeld

  • Santiago 3/21: Neufchateau – Chalons en Champagne

    Savonds heeft Kees weer fabtastisch gekookt. We horen vanaf de canping house muziek en besluiten er naar toe te lopen. Na een paar km door de bossen en heuvels kunnen we het festival terrein zien. Echter een beek en prikkeldraad scheidt ons nog. We wandelen terug en drinken nog een paar biertjes

    Na een korte nacht waar Kees een bos wilde omzagen en Elwin een grommende beer in zijn tent had worden we wakker. Vandaag 185 kilometer. Meteen de langste rit van de tour.

    We rijden stipt om 9 uur weg en pakken het eerste klimmetje. We zitten in uitlopers van de Ardennen. De heuvels worden lager en lager. In Orval bekend van het bier eten we de eerste banaan. Alhoewel banaan. Met deze groene rakker kun je een aap mee doodgooien. Als we wegrijden begint t te miezeren. Bas heeft het zwaar vandaag. We lunchen rond de 82 kilometer. Een pizaatje. Maar die hebben ze natuurlijk niet ondanks het plaatje boven de toonbank. Dan maar friet en worst

    We rijden door. Bas zit na 100 al stuk maar we moeten er nog 84. Gelukkig begint t landschap te glooien.

    Om 1720 komen we de canping binnen.

  • Santiago 2/21: Aywaille- Neufchateau

    Stipt om 7 uur worden we wakker. We hebben dorst. Kees kookt met teveel zout zo denk we. Anders heb je nooit zo’n dorst. De weervooruitzichten zijn beter dan gisteren. Het lijkt erop dat we in ieder geval droog kunnen wegrijden. Het is Formule1 weekend hier. De camping zit vol met Max fetishisten.

    Helaas gaat t regenen onder het genot van een kleine drup verlaten we omgeving Spa

    Het regent de hele ochtend. Af en toe een schijnbeweging opklaring maar dan weer regen.

    We zien een paar dode dieren langs de weg en een gapend paard. Ja mensen we maken wat mee.

    Het klaart op als we via een oud spoorlijntje Bastogne binnen tuffen. Weinig mensen weten het maar er is in de oorlog hevig gevochten. Er staat hier namelijk een belangrijke koekjesfabriek die Hitler perse wilde hebben.

    In Bastogne eten we een pasta Bolognese voordat we weer opstappen voor de laatste 45. Het begint te regenen maar houdt snel weer op

    Dan komt zowaar de zon even door maar het regenjasje uitdoen heeft geen zin.

    Om 1515 komen we de camping binnen. Tijd voor een pint